pytałem kamieni milczały jak grób obok słowa jak zasuszony liść tylko spdł bo jesień ta pani zawsze przypomina w porę że już czas nostalgia podczas lotu balonem a chciałem przecież tylko wznieść z tobą na wyżyny mówiłaś że to takie poste że wystarczy tylko zrzucić balast a ptaki same polecą kiedy przestroga stała się zachętą chciałem uwierzyć że sztuka niekochania nie istnieje a jednak okazało się że nie miałem racji co wyzwoliła żeby zabić jeszcze raz zapytam kochasz mnie kamieni