ubrana jedynie w zmysłowość bez permanentnego makijażu jak wytrawna krawcowa szyjesz słowa w stanie twórczej mocy szczęśliwy ten któremu chleba swojego powszedniego dajesz dzisiaj światłem latarni wskazując nie tylko krajobrazy rozszczepiasz blask pomiędzy wierszami gdyby to tak do mnie też bym się już nie bał nic a nic zaprzeszłych płaczących wierzb teraźniejszych niepokoi i przyszłych nocy jesteś moim niebem na razie próbuję się wznieść nim rozwinę skrzydła szyj dalej poetko na gałęziach już liście