kogutowo

w krótkim śnie dała mu odczuć niebo
zrobione na szaro
błękitem kilku słów zapiasanych ustami
na pocztówkach z bańki mydlanej

czytając
usnął zmęczony

nie uwierzył w to drzewo
wzrosłe z ziarna nie mającego tytułu
w chwili kiedy w krainie ptaków
zabrakło tęczy

wstęp do przyjaźni
schowała do skrzynki dworcowej poczekalni
podczas gdy on pakował miłość do samochodu
aby podczas podróży w jutro
mogli nazwać uczucia po imieniu

tak naprawdę nie zdążyła nawet
przekonać się czy naprawdę w nocy chrapie

na moment weszli na te schody
jednak one
aby tradycji stało się zadość
były tymi które prowadzą donikąd

w akompaniamencie koguta
zbudziła go pustka
rozejrzał się

tylko pianie