świec za mało czerwone róże uschły w wazonie a nad ranem nieobecność na stoliku obok łóżka tego które pamięta karteczka w kilka małych słów już nie wierzysz ale wciąż błagasz sklonuj chociaż duszę i zostaw po sobie światło boże skrawki przeznaczenia malują jeszcze tęczę na biało