mrok

świec za mało
czerwone róże uschły w wazonie
a nad ranem nieobecność

na stoliku obok łóżka
tego które pamięta
karteczka
w kilka małych słów

już nie wierzysz
ale wciąż błagasz

sklonuj chociaż duszę
i zostaw po sobie światło

boże skrawki przeznaczenia
malują jeszcze tęczę na biało