jeśli pozwolisz przenikanie zacznę wieczorem by zakończyć nad ranem świeżą kawą do łóżka kiedy cię zaskoczę wpatrzony jak w obrazek wrotami do światłości dojrzałą brzoskwinię objem do pestki niekończącą się wędrówką od ud do ust w rytmie na dwa spłoną posłańcy anioła gdy demon nocy zbierze żniwo psychozą żywiołu aktem oddania zakwitnie wiśniowy sad a zjednoczenie zmiesza płyny bez zbędnych pytań zakładając uśmiech na mój strach nie wystawisz pokwitowania