nad Morze

wędruję w niezliczonych zachodach
słońca a ty rozszarpujesz moje połacie
supernaturalnie irracjonalna
w płomieniu świecy gasząc jego dylematy

wiosna czym jest albo tym za co uchodzi
nie wierzę
oszukała jak każda
choć oczy mam nadal zielone

subiektywnie pisana w patykach
listami otwartymi do gałęzi
krystalizujesz czas w liściach
które naobiecywały owoce

braki ptaków nie były zaplanowane
chciałem latać twoimi skrzydłami
sen w zenicie

nie zastąpił nirwany w nadirze
trwaj może warto
może kiedyś pojedziemy