niedokształcony

bez przeszkolenia wezwany do tablicy cały w twoje plamy na skraju upokorzeń wstaję o świcie bogów jak nieudolny kelner serwując posłannictwo do śniadania z zasuszonych motyli pukasz w moje jestestwo ku niemalowanemu głodna końcówką serii oddzielając szepty od śladów sztuki pisania rozmów z gatunku nieuniknionych wypaczone treści nie są strawne trzewia niedowierzań wywrócone do góry niebem niewymuszeniem czekają na kolację z osocza kolorytem nocy chcąc zamienić zimny erotyk w bezwstydny upał orgazmów płynących morzem od tajemnicy do zapachu kobiety od wilgoci rozchylonych ud szerokim pragnieniem do nabrzmiałości sutków strzelających pożądaniem prosto w granice wytrzymałości proszę naucz mnie i nadaj mi imię tak bym nie musiał już więcej przytulać poranków bez tytułu