odcieniami szarości

z takich miejsc jak dusza
opowiadasz mi czerń i biel

nie wydobywasz już tęczy
zapominając
o nocach w kolorze karminu

w pogoni za wiatrem
doświadczałem cię pod prąd
na horyzoncie skrajności
gdzie nawet nowe niebo
nie dawało alternatywy

teraz słońce tonie w szarugach
schowane za chmurami
płaczącymi strugami deszczu

zazwyczaj właśnie tak
kończą się niedopowiedziane
historie o zagubionych kolorach