wpatrzony w puste ramy bo zabrałaś nawet obraz kolejny raz przekręcam klepsydrę troszkę piasku przemyconego znad twojego morza pamiętasz mewy i te bursztyny zbierane o świcie kiedy wszystkie zachody i wschody były nasze pozostawiłem sobie na pamiątkę w łóżku gdzie wciąż jest twój zapach bez finału odcisnęłaś ślady swoich bioder i płatków róży zanim jeszcze flauta wyprasowała prześcieradło a cisza zaległa pod drzewami nie wydając jęku teraz nagimi nocami szlifuję tym piaskiem wspomnienia byś mniej bolała w nieobecnościach nad ranem