opisuję martwe sny w liście do przyjaciela artysty nienawiść i smierć poety który jak czerniak złośliwy tworzy własne wizje umierania kolejny wiersz napisany z daleka następny dzień nieprzespany każdej nocy staram się być lepszy o krok zdzieram rdzę z aureoli ale przecież nie wszyscy muszą iść do nieba doradza mi zmierzch na szczycie ulicy rozmowy z kochanką i takie tam przytępiony wykresem prostej myśli przedzielony rzeką istnienia jestem jak dwa brzegi znowu piszę