po ciemnej stronie pragnień

połamanym prześcieradłem
pociągnęłaś mnie
ku powierzchni dziury w niebie

siłą tkwiącą w niepozorności
otworzyłaś czasoprzestrzeń
która przerosła metafizykę

wyszywasz szepty z głosu anioła
bez słów ostrzejszych od miecza
jesteś wyznaniem

przedwiośniem nocy
które zakwitło we mnie