namotałem z czasem poranne słońce zapadło na autyzm i uciekło w bajkowy świat zamiast przemijać odsiaduję księżycowe dożywocie i abym nie zalegał na stuprocentach celulozy puszczam liryczne przelewy zapaliwszy cztery świece przechadzam się po muzowaniu a ty śpisz taka piękna śniąc o kolejnych nocach