jeśli zechcesz wystarczy szept długi od dotyku aż po podwórze na wsi zmrok w wysokich drzewach a za drzwiami szemrzący potok wylewasz patrząc przez okno na wierzby które również dziewczyno pełna kwiatów jestem prawdą pożądaniem i krzykiem wiosny bocianim gniazdem spacerem po równinach zbóż dłońmi splecionymi w warkocz pocałunkiem na który czekasz z zagraconym umysłem gdzie czerwień zsuwa sukienki z ramion chcę się napić na pamięć do syta tej nocy położę się obok niech księżyc pęka z zazdrości na białym koniu zabiorę cię z wieży do nieba w srebrnej zbroi lub całkiem bez