posklejana z drzazg

w odpowiedzi na szczęście
co nie chce przyjść do tej pory
piszesz długie listy do dzieci aniołów
bo tylko one
mają monopol na prawdę
niezachwiany kalkulacjami
kiedy cię nazywam

pod twoim drzewem
gałęzie chciały wyrosnąć z obłoków
w miejscu gdzie one
przechowują skrzydła

tam na pożegnanie
oczami powiem ci te dwa słowa
tylko gdzie rośnie
ten twój dom po samo niebo
z okruchami mnie
w którym pieczesz szarlotkę
a boskie poranki
witają diabelskie noce