po co jeszcze raz spoglądać lustro tak bardzo wymaga że z chmur same kapią łzy w szkatule delikatnych śladów idealnie udajesz anioła skrzydeł za dużo i za mało by ciągle pod niebem szybować w wydłużony etap czterech pór roku podróżą do zaspokojenia przeciąg w pociągu a ty wciąż zmieniasz etykiety swoją drogą nie masz wiele do ukrycia tylko próbując leczyć mnie z siebie nabawiłaś się kataru