powiew

po co jeszcze raz spoglądać
lustro tak bardzo wymaga
że z chmur same kapią łzy

w szkatule delikatnych śladów idealnie
udajesz anioła skrzydeł za dużo
i za mało by ciągle pod niebem

szybować w wydłużony etap
czterech pór roku podróżą do zaspokojenia
przeciąg w pociągu a ty wciąż zmieniasz

etykiety swoją drogą nie masz wiele
do ukrycia tylko

próbując leczyć mnie z siebie
nabawiłaś się kataru