nie wolno nam zapomnieć ławki z całą partyturą melancholii ten spacer był natchniony nawet bogowie zdejmowali czapki oczęta ptaszęta impresja chwili bez lęku bez tytułu naiwni zagadką nocy opętani gwiazdą spełniającą życzenia a teraz od kiedy nas nie ma przychodzę jeszcze raz aniele mój niech przemówią róże