na bezdrożach teraźniejszości jesteś złożona z trzech minut absurdu pod bezludnym drzewem odliczasz kamienie kiedy powinnaś budować wzloty myślisz że to bezpieczne jak leżenie na podłodze ale mylisz się w podróży do krainy zakwitłych ogrodów najważniejsze są skrzydła posyp ptakom zanim je roztrwonisz spróbuj tylko bądź a polecisz nawet w deszczu wtedy zapalę ogień i rozwinę nad tobą parasol ze swoich dłoni