rozłożona w smugę

cieniem oczekiwań czekasz by stała się światłość z głowa wtuloną w poduszkę mokrą od łez pochylona nad zniczem śnisz o rzeźbach w ogrodzie współistnieniu siedmiokrotnych kotów wszystkie przebiegły ci drogę terapeuta mówił że wystarczy myśleć pozytywnie o budowaniu obrazu że ramy już masz że są w tobie nie wierz mu to naciągacz śnij po północy się odwraca razem ze mną na drugi bok pełną stroną łóżka ujrzysz zieloną planetę z nie przekrzywionym żyrandolem przyjdą kolory i blask czegokolwiek zapragniesz śnię obok obudzę cię o świcie aromatem kawy do łóżka