smutkiem

otworzył stęsknione by dojrzeć pustkę zwiastowaniem nad brzegiem rzeki samotny nie szukał licencji na przetrwanie otwierając drzwi powiek tylko patrzył jak na drugim larwa tajemnicy przepoczwarzała się w motyla kiedy w sercu zakwitły tulipany zagubiona nimfa odleciała zanim jeszcze strzepując jego wzrok ze skrzydeł marzeniem zatopionym w odblaskach nadziei spojrzał w taflę jeszcze raz kim byłeś myśląc że te kolory są dla ciebie tylko durniem anielski prąd kiedy street of dreams porwał kolejny złowieszczy