pod białą wierzbą siedzimy objęci zakręceni w warkocz nie płaczemy rozłożyście jesteśmy uśmiechamy się obok niewyspany koc wsłuchani w wypalane trawy nie możemy być na raz wszystkimi miesiącami wiosny patrząc ze zrozumieniem w oczach piszemy listy na pogodę wystarcza maj w zupełności i dziura w niebie otwarta na oścież jesteś taka piękna wchodzę