nie od razu rozświetlimy żyrandole by rozwiać mroki lęku ukrytego w zakamarkach wpierw posłuchamy jak grają zmysły na granicy naszych pragnień by wszystko co ukryte pomiędzy zatańczyło zgodnie z wyobrażeniami o nocach przynoszących wyczekiwane kiedy spełnią się wszechświaty pożądanie wypije całą wodę ze studni rozkoszy oknem na ogród wyleje każdy świt rozbłyśnie zbudowany z szeptów żadną słoną kroplą więcej nie spływając po policzku wtedy poczujesz że miłość to nie error że tytuł naprawdę istnieje