cały w bąbelkach relatywny w bombonierce sztuką otwierania nie martwiłem się o formę to tylko rozmowa dla dwojga na dobranoc jeszcze przed północą ważne żeby nie była dziurawa no to pogadaliśmy i nie uwierzysz co robiłem z tobą kiedy aniołom spadały aureole wymięty jak nasze prześcieradło ale uratowany bankowo w międzyświatach na wąskim parapecie wciąż zasłuchany w ciebie wyśniłem wszystko o czym piszę bez pytania o jutro by spłonąć w symbiozie z niemiłością zanim otworzę oczy przed ostatnim pocałunkiem wypiję nektar z cyprysa trochę nietypowo pachnący detonacją zamiast naszej fotografii