Przejdź do treści
Czytanie

szczęście

Miłosne
krótki spacer niby małe nic kilka chwil jeden drogowskaz parkową aleją czysty pierwszy śnieg skrzypiał pod stopami dwie pary śladów odciśniętych sercem na białym puchu równym krokiem w jednym kierunku nadziei tunel oszronionych brzóz wskazywał ararat kiedy potop pragnień zalewał myśli równinami zbóż a ono słodkimi ustami mówiło całuj ciepłą zgrabną dłonią trzymało za rękę i prowadziło ogromne piękne prawdziwe zmysłowe kobiece niewypowiedziane słowami
81 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

1 online · andrew

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.