wiatr we włosach na nogach martensy i ten uśmiech co zniewalał byłem z ciebie taki dumny nie miałaś fakultetów ale potrafiłaś mnie leczyć lepiej niż najlepszy ordynator kardiochirurgii w oczach żar bił gwiazdami w których mogłem ujrzeć duszę finezja zmysłowość równiny zbóż falujących maki chabry aleje kasztanów smak ust niepowtarzalny i jedwab twojej skóry cała prawda o kobiecie szalona kochana jedyna pamiętam