kiedy szczęście jest wiatrem zabawki w twoich rękach jak marzenia bez tematu ocean jest głębią ty jesteś oceanem dyrygent naszego czasu wiatr wyznacza azymut od kiedy to sierpień chciał zagrać balladę na skrzypcach obecny i przyszły nie rozumiem ciebie wczorajszej nie pojmuję schowanej w motyle drzewo pokryte jesienią utykam w bezimienne nieznane obrazy w szarości nocy chwytające ostatnią biel nigdy nie zapomnę tej ławki w parku na której tak bardzo chciałem usiąść i pocałować kiedy właśnie miałaś chwycić moją dłoń