w sukience z kwiatów dobra z natury nie potrafisz odmawiać nigdy nie myślałem o tym w ten sposób czuję się niedowartościowany ta litość zabija moje ptaki które pomiędzy nigdy nie chciałem być jedynie obiektem a teraz nie potrafią umiejętnie latać masz rację nagi nie jestem twój daleko od domu subiektywnie z nurtem zdarzeń niewydarzonych poczyniłaś pustostan w ogrodzie zanim jeszcze zdążyłaś zakwitnąć