zanurzona w poranku kontemplujesz kawę pomiędzy łykami w zamyśleniu układając historię o nocy której zabrakło błękitna papeteria rozłożona na stole w oczekiwaniu na zapis letnich nostalgii cierpliwie patrzy na twoje dłonie może w końcu się odważą obok myśli szukających odpowiedzi w zakurzonych lamperiach sto uczuć w pustej butelce i listek który wczoraj wleciał przez okno przypominając że czas ucieka drzwi zaskrzypiały serce mocniej zabiło to tylko kot