w płuca pełne dymu łapczywie zasysam pomiędzy łykami kawy szukając tlenu za oknem opowieści o gołębiach duchy nocy uciekły do szafy przebudzeniem świadomości turbulencje dnia wyrwane ze snu o gwiazdach są jak pająk na wrzosowisku przychodzisz jedynie nocą za dnia przemawiając szkłem wtedy obrastam w kamienie i słyszę jak smutek mówi do ciszy nie zostawiaj mnie