płonący stos pytań bez odpowiedzi pozostawiłaś w poczekalni mojego dworca a przecież ten pociąg miał jechać do krainy marzeń nasze jutro spakowane w worek złudzeń wsadziłaś do skrzynki na niechciane wiedząc że hardy połknę ostatni kluczyk zaledwie wczoraj oddałaś mi usta by dzisiaj zabijać ciszą