kiedyś opowiem ci o nienapisanym wierszu o nawróceniach poety ubranego jedynie w kapelusz wtedy zegary przestaną być złośliwe spojrzysz na słowa innymi oczami pełnymi szeptu i zrozumienia bez lęku obaw oraz niedomówień szeroko otwartymi na nowe świty między wersami cichutko zapytam o dom w którym możemy zaistnieć wszystkimi częściami ciała zakwitnąć umysłami wolnymi od krwawień i sobą na krawędzi pożądania przyswajając nieprzyswajalne chwile wyłuskane z przebłysków martwej strony przemycające wolność pośród krzaków dzikiej róży jak ptaki pełne piór kiedy będziemy cali