kiedyś zbyt dużo ciebie na ustach aby zamarzać w kierunku światła malinowe alter ego przyprawia rogi w twoim stylu przypominając jednocześnie uniesienia na czerwono interpunkcje odczuwania wewnątrz wnętrza kiedy wszystko tak smakowało a fale były jeszcze proste teraz wiosenno poetycki burdel na chmurach przelewa przez palce kalkulację słów o zapachu gówna nie ma jutra strzępienie języka i inwazja liryki to jedyne czym pozostało krzyczeć na potem