lunatykuję poza zasięgiem dłoni mówisz coś o zapisie a przecież to usta były natchnione to szczęście kiedy ktoś w ciebie wierzy i nie chce byś spała na oślep co ja mam z tobą no co lato i zimę w jednej dobie drzwi zamykane słowem między wierszami połykam głos wpadam po ogień zaprószony z kilku sylab kiedy umieram śladami na piasku ucząc się czekać