Przejdź do treści
Czytanie

z nurtem końca... początek

uciekam ukradkiem we własny kawałek wersalki szukając szczęścia w prywatnym raju gdy ty uspokajasz w sobie rzekę ciemność między nami już nie wskrzesza jest jak niemoc kamienna niewątpliwie na chybił trafił ulokowana po lewej stronie milczeń śpisz na dotyk wciąż piękna a jakże odległa ciałem anioła przywracając wspomnienia dni kiedy jeszcze linia brzegowa była wspólną
80 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.