ciałami pusto aż makiem zasiał chwilą która jest zawsze za krótka uczysz mnie ciszy tak trwa nasza "lesson of depresion" a ja gorę gdybyś tylko zechciała być skomlidusza miałaby prościej a tak wizje alternatywne są jedynie czekaniem na powroty marazm anabioza w stylu retro i życie ucieka o stosunkach między nami nadal wiem niewiele wiążę co rano sznurowadła z nadzieją że chociaż trampki poniosą