zimny długi ciężki jak sopel co wisi nad drzwiami w mroźny dzień kąsa twoją skórę powiewem śmierci słyszysz echo nie ma powrotu to co było śmieszne jest jak włócznia która rozdziera serce bezbronnej istoty słyszysz echo łzy płyną to nie łzy to twoje myśli rozpadają się głucho o posadzkę śmierć wbiła swój ostatni gwóźdź wiara mocnym daje przeżyć