a jakże zagrałby Chopin ślubne sukienki wkładały Iwy caluśkie w bieli panny na wydanie skrzypiący śnieg pod butami konie ciągnące sanie dzieciom radość sprawiały bałwany i ślizgawki brak wędrownika malarza od okna do okna tak chodził Van Gogh by się zawstydził za kwiaty takie na szybach na trwałe w pamięci zapadły tęgie mrozy i śniegi czemu miałbym wybredzać poczekam może powrócą