Gdy deszcz dzwoni w szyby
ja jestem jesienna.
Schowana w zadumie,
w milczeniu niezmienna.
Nie pukaj więc w okno,
nie dzwoń do dzwi z deszczem.
Zamknięta w milczeniu
pobyć chcę w nim jeszcze.


Wiersz ten zadedykowałam mojej córce i najlepszej przyjaciółce Ewelinie