Przejdź do treści
Czytanie

Bezsenność

O sobie
Szeptem krzyczy późną porą Otrzepuje sen z kanapy W granach waży każde słowo Podlewa uschnięte kwiaty Jedna z twarzy widzi szczyt Druga z nich widzi dno Gdy ta pierwsza widzi świt To kolejna widzi noc Znowu musi pozamiatać Rozsypane wkoło słowa Skrzydła one chcą rozkładać Nie na wszystkie przyszła pora Upadek jednego z nich Pociągnie destrukcję zdania By na końcu słodkich chwil Narysować gorzki blamaż
156 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.