jak światło w ogarniających ciemnościach zmysły chodzą wokół ciebie jesteś tą która miłości otworzyła eden łodzią pośród sztormów stałym lądem na mieliznach i dzbanem wody pełnym tym co myśli zamienia w odblaski świateł a lęk w pył księżycowy owocem wyjątkowym wśród sadów słowa wszechobecnym i tą gałązką delikatną jesteś tam gdzie ja w poezji zakorzeniona świadomością