martwe tkanki odżyły kiedyś podążaliśmy samotnymi ścieżkami dziś razem w kalejdoskopie światła nie wierzyliśmy- szczęście obce dla powiek jesień ruszyła zmysłami zima odnalazła nas w sobie pośrodku szarego miasta pamiętaj że czasem i na betonie piękny kwiat wyrasta