kiedy odejdę nie będzie niczego żal potopi fundamenty skruszone zmysły zawiodą świadomością kiedy odejdę wyryję podziały dzwony godzinę wybiją jaki ten świat mały kiedy odejdę deszczowe strugi rozmyją złudzenia kryształowa kula u nogi fusami podróży ziemia więcej zła nie przyjmie pod powiekami stagnacja wtedy odejdę