ludzi łączy zbiór sentencji parę zwrotów w cichym tańcu każdy ciągnie własny łańcuch splata ręce przy różańcu wzrokiem szuka braw atencji spożywamy krwiste jadło jak drapieżnik chciwy mordu grając pieśni bez akordu brzegi strome zimnych fiordów niepewności snów wahadło życie dzierga nam kreacje czas otula ciemno nocy jak chuligan strzałem z procy znów wchodzimy w świat przemocy łzy spraszając na kolację wytoczona losu bila marny skrawek naszej głuszy lustro jest jak fragment duszy nie pociągnie cię za uszy tylko zrani mała szpila