w zaułkach podświadomości wyczekuję osobowości gdzie tam to tylko zalążek od teraz noc uszeregowana dwójkami stoi jak na warcie i czeka dzień to podróżnik spokojnie przemierza granice mojego ogrodu słodzę trójkę w sam raz księżyc zasklepia w filiżance tęsknotę z porysowanym uchwytem tak szaro w tym cummulusie może chociaż skrzydło kruka trąci potylicę