nie wierzyła gdy kamienie przestawiała za pomocą wersów pióropusze złotouste wargom choć mówiły ona dalej uporem konia się wzbraniała ktoś talentem nazwał zapętlenie strofy wzrok od pióra odrywany z wiekiem dzieciństwo jak książka zgrabnie obłożona bez niej wachlarze metafor nie oddają piękna nadchodzącej nocy