grymasem zastąpiłem wielokropek wspomnień dorobiłem gębę dla wysuszonych liści by wyjść za konwalii śladem i widokiem koniczyny zaszyfrowałem siebie na starym papirusie trzymając proporcje wędrujących przeczuć zielone sady jak brakujący element przenoszą płatki od głowy do serca