Papirusy zaszyfrowane

grymasem zastąpiłem
wielokropek wspomnień

dorobiłem gębę
dla wysuszonych liści
by wyjść
za konwalii śladem
i widokiem koniczyny

zaszyfrowałem siebie
na starym papirusie
trzymając proporcje
wędrujących przeczuć

zielone sady
jak brakujący element
przenoszą płatki
od głowy do serca