Wiśnie różowe nieśmiałość policzków kwiatostan myśli wsuwany we włosy Na polnej drodze oddechy miarowe milkną wśród kłosów i małych konwalii Przybliżasz siebie piersi nabrzmiałe tylko me usta mogą pochłonąć Językiem wierzgam w tajemne miejsce rękę przysuwam wilgoć zbierając A ty w purpurze okiem zamglonym kołyszesz żaglem na mojej łódce