nadzieja wystaje jak słoma z buta dopóki nie nadejdziesz służyłaś wielu katom trzymając na postronku szczęście chciałem dnia spokojnego bez huraganów potyczek zeszyty zapisałem wspólnych chwil nie chciałaś serca słyszeć teraz trącamy koniec fal potokiem łez i życzeń zetrzyjmy wreszcie z piasku ślad odejdźmy z szeptu w ciszę