Ogrody jesienią zamilkły. Życie obumarło, drzewa popadły w melancholię wysypując naręcza liściaste. Nieopodal małej jabłoni znajdowały się tarasy kwiatów azjatyckich. Miejsce to szczególnie magiczne zarówno ze względu na kolorystkę a także skupisko ciekawych owadów. Pochowano leżaki i stoły na grilla zostało jedynie oczko wodne ono żadnej pory się nie boi tylko czy przemówi do serca tak jak kiedyś tarasy.