Przejdź do treści
Czytanie

nauczycielowi

Pod drzwiami stygną siwych mędrców księgi
ty niczym pająk zanurzasz swe sieci
wchodzisz w uśmiech rozbrzęczonego dnia
rodzisz morze głębi i stawy bez dna
odkrywasz prawdy źródło-kwitnie bladość głów
nie chcę słyszeć o potędze i wiedzy
ty o miłości mi mów
bym miał nadzieję skarbu dotknąć raz
bym stoczył twarde głazy
bym w ludziach zgubił czas.
51 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

1 online · Artur83

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.