stoimy jak rycerze co w czas boju spierzchli spienione grzywy naszych koni płoną w wietrze nędznicy tak o nas szeroko mawiają jak w popielcu zdzerwiały nasz miecz chrobocze tak i jęki zabitych a święty pokój zmarłych sum…
gwidon678
W serwisie od 2007
słuchaj no synu jak kwitną wczas drzewa i jak siekiera rozpruwa wnętrze owalu wsłuchaj się w łąkę gdzie kumoszka ziewa i przez każdy dzień idź twardo a pomalu słuchaj no synu co niebo ci mówi i patrzaj w zachód jakbyś…
pustych oczu w sadach pełno rozkrzyczane ptaki słów pogoniły gdzieś przede mną jasny błękit – jesień znów żółte liście co bez drzewa ścielą dywan dla twych stóp i wiatr stary co w szkło ziewa by nadtopić s…
w górach świat taki prosty między górą a górą mosty przechadzają się nimi stada mgieł leniwie wdzięcznie otulają szczyty całują niewinnie ściskają koronę góry tumanią bezecnie potem mostem ku drugiej cicho i grzecznie…
a gdy już poznasz zgłębienia me czary i ubogość moją pachnącą bzem prysną smutki znoje i mary zakwitniesz najcudowniejszym snem wplotę cię w warkocz pachnący sianem zahulam wśród łąki zatańczę do łez co wieczór cisz…
kroki wyzbytych idą wciąż bez końca miarą odmierzać światłem rozjaśniać i w cieniu chmur czy w duszy słońca rozdają wyzbyte uśmiechy lub płacze wyzbyci gwiżdżą na ślepych co widzą kolory i barwy i wszystko chcą mieć…
oddychasz tak wolno twe usta leniwie całują dna stawów po których księżyc dumnie stąpa blaski darmo falami rozdaje jakby czerpał ogrom jasny z łuski i perły co dno opiewa a dzień wczesny topi srebro które bez skrup…
po latach dwudziestu iść już mogłem w cichości drgające przestworza niczym struny dotykać i płonąć płonąć razem z nimi w ogniu białej muzyki deszcze i trawy były mi nieobce lasy i widnokręgi co wzrokiem ciąłem…
w zachwytów natłoku gasnę aksamitu skóra opuszków twych palców albo magiczna woń kastylijskich ogrodów posplątywane wiana leniwą rzeką ulatuje mój gwiazdozbiór w którym ostatnią z gwiazd jest cień twego oblicza koliś…
z dniem dzisiejszym przyszła wiosna była dawno u wróbli w obmowie i pomimo tego, że sad pełen dzikich i zimnych marzeń ogród przyjął ją ciepło choć nie kwieciście stokrotki nie palą słońc swych w trawie ani czajki z n…
zachwyt nad sztuką to: - łagodny łuk twych brwi - głębokość mahoniowych dolin które w rzęsistym zakrzaczeniu czasem skraplają ulotną tęsknotę zachwyt nad sztuką to: - bladość stepów i smukłych twych lic które po noc…
w noc której ogień gwiazdy przygasił w przyjaciela ogrodzie sennym od snów topiłem muzykę w ogniu cichą ty stałaś w blasku płomienia i nut blade gwiazdy noc wodziła po niebie a błękit mych oczu roztaczał wschód słoń…
Publiczne komentarze autora
Autor nie ma jeszcze publicznych komentarzy.